بالاخره اون چيزي كه همه منتظرش بودن از راه رسيد
يه برگه توافق نامه كه تازه هنوز هم امضا نشده و بايد بعد از بررسي هاي لازم توسط سنا و كنگره آمريكا امضا بشه .
ديروز اين سوال با ديدن شادي مردم تو ذهنم شكل گرفت كه آيا اين شادي پايدار مي مونه و آيا حقيقتا هر پولي كه از تحريم آزاد بشه به جيب مردم ايران ريخته ميشه ؟
البته كه اگه رژيم تو اين نقطه نبود و اينقدر در سياستهاي منطقه اي و دست اندازي هاش تو سوريه و عراق و يمن شكست نخورده بود ، البته كه اگه از وضعيت انفجاري جامعه نمي ترسيد هرگز پاي اين ميز مذاكره نمي نشست چون خودش به خوبي ميداند كه تنها چيزي كه باعث ميشود چند صباحي بيشتر بر مسند قدرت بنشيند همين مذاكرات اتمي بود .
ولي بايد برداشته شدن تحريمها و تحويل دهي پولهاي آزاد شده به ايران تحت نظارت بين المللي باشد تا براي مردم و برداشته شدن فشارهاي سرسام آوري كه روي آنهاست خرج شود چرا كه آنطور كه ما اين رژيم را طي اين 36 سال شناخته ايم به تنها چيزي كه ذره اي اهميت نمي دهد مردم كشورش است .
این حق مردم ایران است که میخواهند بدانند از توافقی که رئیسجمهور رژیم میگفت آب و نان و محیط زیست هم مشروط و موکول به آن است، به آنها چه میرسد؟ بهراستی توافقی که حقوقبشر مردم ایران را نادیده بگیرد و بر آن تأکید و تصریح نکند، تنها مشوق سرکوب و اعدامهای بیوقفه از جانب این رژیم، لگدمال کردن حقوق مردم ایران و زیر پا گذاشتن اعلامیه جهانی حقوقبشر و منشور مللمتحد است....
0 comments:
Post a Comment