Sunday, August 2, 2015

نقض حقوق بشر در ايران تا كي - نه به اعدام !



تو اخبار شنيدم كه عفو بين الملل در مورد اعدام جواني به اسم سالار شادي زادي فراخوان داده است، با خودم گفتم كه تا به كي بايد شاهد چنين صحنه ها و فراخوانهايي باشم ، در لحظه ايراني تصور كردم كه مردمش با واژه اعدام نا آشنا هستند ... آخه جرم سالاري كه در 14 سالگي مرتكب قتل شده چيست ؟ غير از اين است كه مقصر جامعه ايست كه در آن بزرگ شده است، چون فرد 14 ساله كه بايد بفكر درس و زندگي و مدرسه باشد چه دغدغه اي دارد ! منم كه از اصل اين موضوع خبر ندارم و فرض گرفتم كه او در اين قتل مقصر است ولي مقصر چه كسي است ؟ 
آيا مقصر مسئوليني نيستند كه امكانات رفاهي و آموزشي براي فرزندان اين سرزمين فراهم نمي كنند و دائما به فكر چپاول هستند؟  مطلبي خوندم كه از قضا در همين وبلاگ درج كردم كه آمار بي سوادي در ايران بسيار بالاست و اين رو البته خود كارگزاران رژيم اعلام كردند ولي جالب است كه خودشان دزدي هاي ميلياردي دارند ولي سطح اموزشي ايران اين است ... خب در  اين شرايط آيا انتظار چنين ناهنجاري هاي اجتماعي هست يا نه ؟ سالار 14 ساله چه جرمي دارد ؟ 
اصلا كسي كه قبل از سن بلوغ مرتكب جرمي ميشود كه نبايد اعدام شود ( طبق اصول خود اين رژيم ميگويم ) فرض كه جرمي صورت گرفته ولي فرد بزهكار محسوب ميشود و نه گناهكار ... 
ما چگونه در مقابل نقض حقوق بشر در ايران جوابگو هستيم ...؟
اين رژيم آنقدر نفرت را در دل مردم بالا برده است كه همه ما فكرمي كنيم كه هر كس كاري كرده بايد اعدام شود و آنقدر گرفتن جان يك انسان برايمان مشروع است كه لحظه اي به آن فكر نمي كنيم ...
همه براحتي ميگويند كسي را كشته خب اعدام شود ! انسانيت را اين رژيم در مردم ما كشته است ولي الان كه اين جمله رو نوشتم به خودم گفتم كه داري اشتباه ميكني . ما مردم غيوري داريم كه در مقابل اين صحنه ها مي شورند و ياد جووناي شجاع كرجي افتادم كه همين هفته قبل صحنه اعدامي رو بر هم زده بودند ...
چراغ مي كشي، ماهتاب مي رويد
ستاره مي شكني، آفتاب مي رويد
به اميد روزي كه يك ايران آزاد داشته باشيم .
مجدد ياد جملات خانم رجوي تو گردهمايي سال 93 افتادم كه گفتند 
میهنی میسازیم
که در آن چوبه دار،
نیست جز خاطره‌یی تلخ و فراموش شده
هیبت جراثقال
می‌دهد باز
ز سازندگی شهر پیام
میهنی میسازیم
که در آن لغو شده
حکم شوم اعدام... ..
مشق هر روزه فرداها با خط درشت
در همه کوچه و برزن اینست:
نه به شلاق و شکنجه
نه به جراحی گلخند و تبسم
نه به سرکوبی مردم
نه به ویرانگری هسته‌یی و بمب اتم
قلب این خاک فقط کانون
انفجار شادی است
حق مفروض و مسلم تنها
همه جا آزادی است 

0 comments:

Post a Comment